می آیی به لطافت گلبرگهای بهاری ، به سبکبالی قاصد کهای خیال و از پس هزاران یلدای ظلمت و بی عدالتی روح حیات را در کالبد زنان زمان خود می دمی و شرافت و عزت را برای مردمان خود به ارمغان می آوری . می آیی با تمام مهربانی ها و خوبیها تا آسمان نیز به مهرورزیت رشک ببرد ، آب که مهریه ات میشود از برکت وجود مبارکت شرف و آبرو می یابد و هرم حضور آفتابیت سلام و صلوات را مهمان چشمان عاشقان می کند و حضور و رایحه سبز ایمان را تکرار .

و شگفتا که تو را در همانجا کوثر لقب دادند که من به جرم زن بودن زنده بگور میشدم ، نه اندیشه ام را یارای نزدیک شدن به حریم وجودمقدس تو نیست .بالهای آرزو هایم ناتوان تر از آنند که بتوانند به آن بیکرانه بی مرز ، به آن آفاق دور دست نزدیک شوند اما ........ شاید طنین ترانه ام در پژواک خویش یاری دهنده بالهایم باشد برای اوج گرفتن بلند تر و نزدیک شدن به تو که در بلندای رفیع خویش ناظر تلاش و تکاپوی منی ..

می خواهم با همه عطش قرنهای متمادی تمام حجم نگاهم را به خورشید قامتت بدوزم و بیداری را در قلب لحظه ها به تپش وادارم ، از خویش عبور کنم و به راهی گام گذارم که به سوی تو اوج می گیرد چرا که سالهاست هر سحر نسیم سرودهای مهر تو را در گوشها زمزمه می کند و عطر یاسهای کوچه های حضور در پیشگاه وجود آسمانیت می پیچد و نبض زندگی را در رگها جاری می سازد و در آن آفاق بی پایان حقیقت ،روشنائی دانائی را برای همیشه از آن ما می سازد و راز بینش را بر نگاه ما مکشوف می کند .

می ایی تا در پیشگاه حضور آفتابیت آیه فتبارک الله احسن الخالقین معنا پیدا کند .

زهرا میشوی و بر اهل آسمان می درخشی آنچنان که ستارگان بر اهل زمین .

کوثر میشوی تا پیامبر این بهترین مخلوق خدا بدون دودمان باقی نماند . ای سمبل ایثار و فداکاری ، آنگاه که به محراب می ایستی و با معشوق خود خلوت کرده و راز و نیاز می نمائی و انگاه که اشک سجاده ات را در بر می گیرد ، آنگاه که از کثرت عبادت زانوانت ورم کرده و قادر به ایستادن نیست در پیشگاه یگانه ات دست به دعا می گشائی تا دیگران را دعا کنی  چرا که یقین داری که الجار ثم دار  .و اگر از تو جز این بر آید مایه شگفتی است .

ای بانوی زنان جهانیان از اولین و اخرین و ای برترین مادر، دوازده ستاره .....اما نه دوازده کهکشان آسمان امامت و ولایت از دامان پر مهر تو رنگ وجود یافتند تا شبهای ظلمانی انسانهای بی فردا و رنج کشیده را راهنما و رهبر باشند تا کشتی اسلام در دریای طوفانی بلاها  بدون ناخداباقی نماند تا دین بماند صلح حسن ، قیام حسین ، صبر زینب ، همه و همه رخصت رویش بودند و بدینسان گیاه و برگ و باران را به تفسیر نشستی .

ای یگانه مروارید صدف آفرینش و ای روشنترین سپیده ها من نیز میروم تا با دلی زلالتر از سرنوشت باران زمزمه های دلنشین تو را به گوش جان بسپارم آنجا که می فرمائی :من دنیای دنیا پرستان را دوست ندارم.

از دنیای شما سه چیز محبوب من است : تلاوت قران ، نگاه به چهره رسول خدا ،و انفاق در راه خدا .

بهترین شما کسی است که در برخورد با مردم نرم خو و مهربان باشد و ارزشمندترین مردم کسانی هستند که با همسرانشان مهربان و بخشنده اند .

لذتی که از خدمت حضرت حق می برم مرا از هر در خواستی باز داشته است و حاجتی جز این ندارم که پیوسته ناظر جمال زیبا و والای خداوند باشم .

جهاد در راه خدا مایه عزت و جاودانگی اسلام است.

در خدمت مادر باش زیرا بهشت زیر پای مادران است .